<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/" >
<channel>
<title>OLLA POLO BURATIÑO </title>
<link>http://nisesa.nireblog.com</link>
<description> </description>
<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 02:55:52 +0100</pubDate>
<image>
<title>OLLA POLO BURATIÑO </title>
<url>http://files.nireblog.com/blogs/nisesa/gravatar.gif</url>
<link>http://nisesa.nireblog.com</link>
</image>
<generator>http://nireblog.com</generator>
	<item>
	<title>ROMERO SÓLO...</title>
	<link>http://nisesa.nireblog.com/post/2008/06/15/romero-solo</link>
	<guid>http://nisesa.nireblog.com/post/2008/06/15/romero-solo</guid>
		<description><![CDATA[<p><img id="image330506" alt="b13.jpg" src="http://nisesa.nireblog.com/blogs/nisesa/files/b13.jpg" align="middle" class="imgcentro" /><strong><em>Ser en la vida romero,<br />
romero sólo que cruza siempre por caminos nuevos.<br />
Ser en la vida romero,<br />
sin más oficio, sin otro nombre y sin pueblo.<br />
Ser en la vida romero, romero..., sólo romero.<br />
Que no hagan callo las cosas ni en el alma ni en el cuerpo,<br />
pasar por todo una vez, una vez sólo y ligero,<br />
ligero, siempre ligero.<br />
Que no se acostumbre el pie a pisar el mismo suelo,<br />
ni el tablado de la farsa, ni la losa de los templos<br />
para que nunca recemos<br />
como el sacristán los rezos,<br />
ni como el cómico viejo<br />
digamos los versos.<br />
La mano ociosa es quien tiene más fino el tacto en los dedos,<br />
decía el príncipe Hamlet, viendo<br />
cómo cavaba una fosa y cantaba al mismo tiempo<br />
un sepulturero.<br />
No sabiendo los oficios los haremos con respeto.<br />
Para enterrar a los muertos<br />
como debemos<br />
cualquiera sirve, cualquiera... menos un sepulturero.<br />
Un día todos sabemos<br />
hacer justicia. Tan bien como el rey hebreo<br />
la hizo Sancho el escudero<br />
y el villano Pedro Crespo.<br />
Que no hagan callo las cosas ni en el alma ni en el cuerpo.<br />
Pasar por todo una vez, una vez sólo y ligero,<br />
ligero, siempre ligero.<br />
Sensibles a todo viento<br />
 y bajo todos los cielos,<br />
 poetas, nunca cantemos<br />
  la vida de un mismo pueblo<br />
  ni la flor de un solo huerto. </p>
<p> Que sean todos los pueblos<br />
 y todos los huertos nuestros.</em></strong></p>
<p>León Felipe
</p>
<p><a href="http://nisesa.nireblog.com/post/2008/06/15/romero-solo#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Sun, 15 Jun 2008 08:48:21 +0100</pubDate>	</item>
	<item>
	<title>AMOR E INTELIGENCIA...</title>
	<link>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/07/10/amor-e-inteligencia</link>
	<guid>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/07/10/amor-e-inteligencia</guid>
		<description><![CDATA[<p><img id="image96593" alt="rosa_bea_5.jpg" src="http://nisesa.nireblog.com/blogs/nisesa/files/rosa_bea_5.jpg" align="middle" class="imgcentro" />      <em><strong>La inteligencia sin amor, te hace perverso.<br />
      La justicia sin amor, te hace implacable.<br />
      La diplomacia sin amor, te hace hipocrita.<br />
      El exito sin amor, te hace arrogante.<br />
      La riqueza sin amor, te hace avaro.<br />
      La docilidad sin amor te hace servil.<br />
      La pobreza sin amor, te hace orgulloso.<br />
      La belleza sin amor, te hace ridiculo.<br />
      La autoridad sin amor, te hace tirano.<br />
      El trabajo sin amor, te hace esclavo.<br />
      La simplicidad sin amor, te quita valor.<br />
      La oracion sin amor, te hace introvertido.<br />
      La ley sin amor, te esclaviza.<br />
      La politica sin amor, te hace egoista.<br />
      La fe sin amor te deja fanatico.<br />
      La cruz sin amor se convierte en tortura.<br />
      LA VIDA SIN AMOR... NO TIENE SENTIDO....... </p>
<p>      Vivir sin  amor , no es  vivir... </strong></em>
</p>
<p><a href="http://nisesa.nireblog.com/post/2007/07/10/amor-e-inteligencia#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Tue, 10 Jul 2007 10:16:21 +0100</pubDate>	</item>
	<item>
	<title>Paseo pola Fraga de Dona Rita</title>
	<link>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/07/10/paseo-pola-fraga-de-dona-rita</link>
	<guid>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/07/10/paseo-pola-fraga-de-dona-rita</guid>
		<description><![CDATA[<p><img id="image96592" alt="fra_collage.jpg" src="http://nisesa.nireblog.com/blogs/nisesa/files/fra_collage.jpg" align="middle" class="imgcentro" /><em><strong>Hai uns días pola tardiña saín de paseo cara a Fraga de Dona Rita, coma sempre fun atopando cousiñas que me sorprenderon, no mes de Xullo había fungos!, as plantas tiñan o seu froito un pouco retrasado, nas silveiras querían medrar as "amoras" pero este verán tan diferente fai que se sintan un pouco tímidas de asomar... Agromaban brotes de plantas para min descoñecidas e coma sempre a auga e o río facían sentir a súa música maina que nos da serenidade.</strong></em>
</p>
<p><a href="http://nisesa.nireblog.com/post/2007/07/10/paseo-pola-fraga-de-dona-rita#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Tue, 10 Jul 2007 10:02:44 +0100</pubDate>	</item>
	<item>
	<title>RECETA ESPECIAL...</title>
	<link>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/03/08/receta-especial</link>
	<guid>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/03/08/receta-especial</guid>
		<description><![CDATA[<p><em><strong>RECETA DE LA FELICIDAD<br />
1 Kilogramo de recuerdos infantiles.<br />
2 Tazas de sonrisas.<br />
2.5 Kilogramos de esperanzas.<br />
100 Gramos de ternura.<br />
5 Latas de cariño.<br />
40 Paquetes de alegría.<br />
1 Pizca de locura.<br />
8 Kilogramos de amor.<br />
5 Kilogramos de paciencia.<br />
MODO DE PREPARACIÓN:<br />
1.- Limpia los recuerdos, quitándoles las partes que estén echadas a perder o que no sirvan. Agrégale una a una las sonrisas, hasta formar una pasta suave y dulce.<br />
2.- Ahora, añade las esperanzas y permite que repose, hasta que doble su tamaño.<br />
3.- Lava con agua cada uno de los paquetes de alegría, pártelos en pequeños pedacitos y mezcla con todo el cariño que encuentres.<br />
4.- Aparte, incorpora la paciencia, la pizca de locura y la ternura cernida.<br />
5.- Divide en porciones iguales todo el amor y cúbrelos con la mezcla anterior. </p>
<p>6.- Hornéalas durante toda tu vida en el horno de tu corazón.<br />
7.- Disfrútalas siempre con toda tu familia... con el sabor de lo nuestro.<br />
Consejo: Puedes agregar a la mezcla anterior dos cucharadas de comprensión y 300 gramos de comunicación para que esta receta te dure para siempre...<br />
 </strong></em>
</p>
<p><a href="http://nisesa.nireblog.com/post/2007/03/08/receta-especial#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Thu, 08 Mar 2007 21:56:15 +0100</pubDate>	</item>
	<item>
	<title>UNO APRENDE...</title>
	<link>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/03/08/uno-aprende</link>
	<guid>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/03/08/uno-aprende</guid>
		<description><![CDATA[<p><img id="image30506" alt="puente_blog.JPG" src="http://nisesa.nireblog.com/blogs/nisesa/files/puente_blog.JPG" align="middle" class="imgcentro" /><strong>UNO APRENDE...<br />
Después de un tiempo,<br />
uno aprende la sutil diferencia<br />
entre sostener una mano<br />
y encadenar un alma,<br />
y uno aprende<br />
que el amor no significa acostarse<br />
y una compañía no significa seguridad<br />
y uno empieza a aprender...</p>
<p>Que los besos no son contratos<br />
y los regalos no son promesas<br />
y uno empieza a aceptar sus derrotas<br />
con la cabeza alta y los ojos abiertos<br />
y uno aprende a construir<br />
todos sus caminos en el hoy,<br />
porque el terreno de mañana<br />
es demasiado inseguro para planes...<br />
y los futuros tienen una forma de<br />
caerse en la mitad.</p>
<p>Y después de un tiempo<br />
uno aprende que si es demasiado,<br />
hasta el calorcito del sol quema.</p>
<p>Así que uno planta su propio jardín<br />
y decora su propia alma,<br />
en lugar de esperar a que alguien le traiga flores.</p>
<p>Y uno aprende que realmente puede aguantar,<br />
que uno realmente es fuerte,<br />
que uno realmente vale,<br />
y uno aprende y aprende...</p>
<p>y con cada día uno aprende</strong>
</p>
<p>Jorge Luis Borges
</p>
<p><a href="http://nisesa.nireblog.com/post/2007/03/08/uno-aprende#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Thu, 08 Mar 2007 21:37:44 +0100</pubDate>	</item>
	<item>
	<title>DANZA DA LUA EN SANTIAGO (Adiviña o autor..)</title>
	<link>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/28/danza-da-lua-en-santiago-adivina-o-autor</link>
	<guid>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/28/danza-da-lua-en-santiago-adivina-o-autor</guid>
		<description><![CDATA[<p><img id="image26612" alt="luna.jpg" src="http://nisesa.nireblog.com/blogs/nisesa/files/luna.jpg" align="middle" class="imgcentro" /><em><strong>DANZA DA LUA EN SANTIAGO<br />
¡Fita aquel branco galán,<br />
olla seu transido corpo! </p>
<p>É a lúa que baila<br />
na Quintana dos mortos. </p>
<p>Fita seu corpo transido<br />
negro de somas e lobos. </p>
<p>Nai: a lúa está bailando<br />
na Quintana dos mortos. </p>
<p>¿Quén fire potro de pedra<br />
na mesma porta do sono? </p>
<p>¡É a lúa! ¡É a lúa<br />
na Quintana dos mortos! </p>
<p>¿Quen fita meus grises vidros<br />
cheos de nubens seus ollos? </p>
<p>¡É a lúa! ¡É a lúa<br />
na Quintana dos mortos! </p>
<p>Déixame morrer no leito<br />
soñando con froles dóuro. </p>
<p>Nai: a lúa está bailando<br />
na Quintana dos mortos. </p>
<p>¡Ai filla, co ar do céo<br />
vólvome branca de pronto! </p>
<p>Non é o ar, é a triste lúa<br />
na Quintana dos mortos. </p>
<p>¿Quén brúa co-este xemido<br />
dímenso boi melancónico? </p>
<p>¡Nai: É a lúa, a lúa<br />
coronada de toxos,<br />
que baila, e baila, e baila<br />
na Quintana dos mortos! </strong></em>
</p>
<p><a href="http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/28/danza-da-lua-en-santiago-adivina-o-autor#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Wed, 28 Feb 2007 13:22:48 +0100</pubDate>	</item>
	<item>
	<title>SEMPRE CHOVE...</title>
	<link>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/26/sempre-chove</link>
	<guid>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/26/sempre-chove</guid>
		<description><![CDATA[<p><img id="image25645" alt="lluvia.bmp" src="http://nisesa.nireblog.com/blogs/nisesa/files/lluvia.bmp" align="left" /><em><strong>CHOVE…</p>
<p>Chove na rúa<br />
Chove no río<br />
Chove no monte<br />
Chove no mar<br />
Por toda Galicia chove sin parar…</p>
<p>Choven palabras<br />
Choven suspiros<br />
Choven tristuras<br />
Choven ledicias<br />
Choven amarguras<br />
Por todo o mundo choven sentimentos<br />
Que nos poñen tristes<br />
E ás veces… contentos</strong></em><br />
NISESA/2005
</p>
<p><a href="http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/26/sempre-chove#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Mon, 26 Feb 2007 20:59:44 +0100</pubDate>	</item>
	<item>
	<title>O NENO DA GUERRA</title>
	<link>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/26/o-neno-da-guerra</link>
	<guid>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/26/o-neno-da-guerra</guid>
		<description><![CDATA[<p><img id="image25614" alt="neno_guerra.bmp" src="http://nisesa.nireblog.com/blogs/nisesa/files/neno_guerra.bmp" align="middle" class="imgcentro" /><  /><strong>O NENO DA GUERRA</p>
<p>Tiña os ollos tristes<br />
A roupa en pedazos<br />
Estaba asustado<br />
Con tantos balazos<br />
Morreron xa todos<br />
Os que él coñecía<br />
¡¡que vida tan triste!!<br />
Que vida tan fría</strong>
</p>
<p>Nisesa/2004
</p>
<p><a href="http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/26/o-neno-da-guerra#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Mon, 26 Feb 2007 20:47:23 +0100</pubDate>	</item>
	<item>
	<title>O PAXARIÑO</title>
	<link>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/26/o-paxarino</link>
	<guid>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/26/o-paxarino</guid>
		<description><![CDATA[<p><img id="image25612" alt="paxarino1.JPG" src="http://nisesa.nireblog.com/blogs/nisesa/files/paxarino1.JPG" align="middle" class="imgcentro" />
<p><em><strong>O PAXARIÑO<br />
Un día pola mañá<br />
Cando me ía levantar<br />
Escoitei un paxariño<br />
Que estaba a piar</p>
<p>Asomeime á ventá<br />
E alí estaba moi quedo<br />
Tiña moito frío,<br />
tiña moito medo</p>
<p>Estaba encollido…<br />
Collino na man<br />
Quenteino un pouquiño<br />
Agora sempre canta<br />
O meu paxariño</strong></em><br />
nisesa/2005
</p>
<p><a href="http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/26/o-paxarino#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Mon, 26 Feb 2007 19:46:51 +0100</pubDate>	</item>
	<item>
	<title>Mimosas...</title>
	<link>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/22/mimosas</link>
	<guid>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/22/mimosas</guid>
		<description><![CDATA[<p><img id="image24054" alt="mimosas.bmp" src="http://nisesa.nireblog.com/blogs/nisesa/files/mimosas.bmp" align="left" /><br />
        <em><strong>¡¡SON TAN FERMOSAS !!<br />
        Chegará por Vilavella,<br />
        polo O Freixo ou de O Deveso.<br />
        Ata ti irá a palabra feita verso<br />
        nunha tarde coma esta<br />
        fría, neboenta e a punto de morrer.<br />
        Pero chegará a palabra e o verso<br />
        para darche mornura,<br />
        para que queden diante dos teus ollos<br />
        coma un ramallo de mimosas.<br />
        Quixera, si, que foran iso: un ramo de mimosas<br />
        ¡Arrecenden tan ben!<br />
        ¡Son tan fermosas! </p>
<p>        O Eume baixa sen presa<br />
        deixando cantos e trelos<br />
        eu cun ramo en Vilavella<br />
        invisible coma o vento. </p>
<p>        A carón da túa porta<br />
        o cantar farase ledo<br />
        Cando ti sais por ela<br />
        dirache non teñas medo. </p>
<p>          (Adicado a min...polo visto)</strong></em>
</p>
<p><a href="http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/22/mimosas#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Thu, 22 Feb 2007 22:20:45 +0100</pubDate>	</item>
	<item>
	<title>Un regaliño...poemas.</title>
	<link>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/22/un-regalinopoemas</link>
	<guid>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/22/un-regalinopoemas</guid>
		<description><![CDATA[<p><img id="image23980" alt="nieves_de_pe.BMP" src="http://nisesa.nireblog.com/blogs/nisesa/files/nieves_de_pe.BMP" align="left" />      <em> CANTIGA DE NEVES </p>
<p>        Amolecida a noite<br />
        fina a garganta,<br />
        soa a cantiga leda<br />
        e un bardo canta. </p>
<p>        Flor das camelias,<br />
        rosa de cedo.<br />
        Pases por onde pases<br />
        pasa sen medo. </p>
<p>        Teño unha roseira branca<br />
         atada nun lazador,<br />
         vaise camiño de As Pontes<br />
         feita canción. </p>
<p>         Para levarcha á noite<br />
         pola ventá,<br />
         fendida en sete cachos<br />
         dunha mazá. </p>
<p>         Pala levarcha quero,<br />
         feita e composta.<br />
         Una cantiga leda<br />
         da miña boca. </p>
<p>         Na miña boca posta,<br />
         baixa  do castro,<br />
         a canción queda presa<br />
         dun alabastro. </p>
<p>         O carballo pequeno,<br />
        sombra e testigo,<br />
        do cantar alimeiro<br />
        que vai contigo. </p>
<p>        Canas de centeo,<br />
        canas de trigo,<br />
        brancas follas primeiras<br />
        e graos de millo. </p>
<p>        Rosa das camelias<br />
        flores de cedo.<br />
        Pases por onde pases,<br />
        pasa sen medo. </p>
<p>        Branca neve, de Neves;<br />
        neves que pousan,<br />
        ollos verdes de Neves<br />
        mirando escoitan. </p>
<p>        Neve branca, de Neves;<br />
        Neves e rosas,<br />
        a cantiga de Neves,<br />
        flor de mimosas. </p>
<p>        Rosa das camelias,<br />
        flores perennes;<br />
        canta As Pontes por xunto,<br />
        canta con Neves.<br />
           Un poeta  (12-01-06) </em>
</p>
<p><a href="http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/22/un-regalinopoemas#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Thu, 22 Feb 2007 20:00:32 +0100</pubDate>	</item>
	<item>
	<title>Polo correo do vento...(poema)</title>
	<link>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/22/polo-correo-do-ventopoema</link>
	<guid>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/22/polo-correo-do-ventopoema</guid>
		<description><![CDATA[<p><img id="image24216" alt="viento.jpg" src="http://nisesa.nireblog.com/blogs/nisesa/files/viento.jpg" align="left" /></p>
<p> <em><strong> POLO CORREO DO VENTO<br />
  Polo correo do vento<br />
  Mándoche a miña canción,<br />
  nun sobre de sentimento<br />
  que asinei co corazón.</p>
<p>Escribín liña por liña<br />
á luz da miña saudade,<br />
no colo dunha estreliña.</p>
<p>-A esa hora no Valiño<br />
se cadra, a sombra das árbores<br />
morrerá sobre o camiño..._</p>
<p>Ao acaba-la canción,<br />
sequei a tinta, inda verde,<br />
co pó da miña emoción.</p>
<p>E, logo funa botar,<br />
ás altas horas da noite,<br />
polo buzón do luar...</p>
<p>-Estaba todo calado,<br />
no buzón había unha carta<br />
dun luceiro namorado.</p>
<p>Máis tarde sentín pasar<br />
ó peatón dunha nube<br />
co correo do luar..._</p>
<p>... Cando por aí  pase o vento,<br />
Terriña do corazón,<br />
nun sobre de sentimento<br />
darache a miña canción...</p>
<p>(Iglesias Alvariño, A.)<
</p>
<p></strong></em>
</p>
<p><a href="http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/22/polo-correo-do-ventopoema#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Thu, 22 Feb 2007 19:44:30 +0100</pubDate>	</item>
	<item>
	<title>As floriñas dos toxos</title>
	<link>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/22/as-florinas-dos-toxos</link>
	<guid>http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/22/as-florinas-dos-toxos</guid>
		<description><![CDATA[<p><img id="image23947" alt="Floriñas de toxo" src="http://nisesa.nireblog.com/blogs/nisesa/files/flor_toxo.bmp" align="middle" class="imgcentro" /></p>
<p><strong><em>AS  FROLIÑAS  DOS  TOXOS</p>
<p>¡Nin rosiñas brancas, nin claveles roxos!<br />
Eu venero as froliñas dos toxos.</p>
<p>Dos toxales as tenues froliñas,<br />
que sorríen, a medo, entre espiñas.</p>
<p>Entre espiñas que o ceo agasalla<br />
con diamantes as noites que orballa.</p>
<p>¡Oh do ermo preciado tesouro!:<br />
as froliñas dos toxos son de ouro.</p>
<p>De ouro vello son, mai, as froliñas<br />
dos bravos toxales, ¡das devocións miñas...!</p>
<p>(Noriega Varela, A)</em></strong>
</p>
<p><a href="http://nisesa.nireblog.com/post/2007/02/22/as-florinas-dos-toxos#comments">Comments</a></p>]]></description>
	<pubDate>Thu, 22 Feb 2007 19:32:39 +0100</pubDate>	</item>
</channel>	
</rss>
 
